Ramazan geldi,hoş geldi.... Nerede eski ramazanların keyfi birader. herşey değişti şimdi.Nerede Şehzade ba- şında direklerarası?Eski heyecanlar eski Ramazan hazırlıkları nerede?Alışveriş yap- malar iftariyelikler almalar nerede? Şimdi insanlar bir geçim derdine düştü ki sormayın gitsin.Ne ramazanlardan keyif alıyor insanlar nede başkabişeyden.Günü kurtarma çabasında herkez.İnsanların cüz- danları boş..Gedik büyük,yama küçük geliyor. Ne yapacagını nereye ne vereceğini hesap etmekte.Ay sonunu nasıl getirecegini hesap ediyor.Ama bunun yanında hesapsız para har- cayanları da görüyoruz ki nerden geliyor bu yogurdun bollugu dedirtiyor insana.Memura % 2,50 zam,vekil (milletin vekili) gazi terti- binden tedavi ve istediği kadar maaş artışı.. 2 yıllık hizmetten sonra emekli..Allah bunun hesabını soracak birgün.Ben şahsen hakkımı helal etmiyorum. Belediyelerin kurdugu iftar çadırları aldı herşeyin yerini.Zengini de orda fukarasıda. Neyse belki halka hizmettir de,lütfen ihti- yaçlılara öncelik verin baylar ve bayanlar. Hayırlı ramazanlar diliyorum herkeze.
Ahmet beyin cenazesi oldukca kalabalık olmuştu. Hayatta selam verdiği herkez oradaydı.Çünkü haya- tında hiçkimseyi kırmamıştı.Günler boyunca evi gelen gidenden dolmuş taşmıştı. Öbür dünya yolculugunun en kritik yerinde bir çocuk Ahmet beyin elini tutmuş ve bu tarafa çekmişti.Çok yaş- lanmış oldugu için çocugu hatırlayamadı.Koloarını aç- mış Nazife hanım onu yolda bekliyordu.Ahmet bey kafa- sını kaldırıp bakınca sevgili eşini gördü ve koştular bir- birlerine.Yılların hasretiyle doyasıya sarıldılar.Birbir- lerini öpmeye koklamaya doyamadılar.Yeşillikler ara- sında iryere oturttu Nazife hanım onu.Doyasıya bakmak için karşısına oturdu Nazife hanım.Birbirlerini çok özlemişlerdi.Nazife hanım dünyasını değiştigi yaştaydı. Ve çok güzel görünüyordu.Ahmet bey Nazife hala ne ka- dar güzelsin,çokta iyi görünüyorsun dedi.Nazife hanım da sende çok yaşlanmışsın Ahmet,ama hala sevdiğim adamsın. - Sensizlık hayatta beni çok yordu nazife.Yoklugun çok acıydı ama dayanabildim dedi. - Niye Münevver le evlenmedin.Ruyana geldim ev- len dedim ya sana. - Senin yerine koyamdadım Nazife.Düşünemedim senin yerinde.Birde ağzı çok kokuyordu.Senden sonra olmazdı,yapamazdım onunla. - Pekiyi tek kişilik yatak aldın.Yine yatagımıza dön- dün niye yatmadın onda. - Dar yatakta dar düşünüyor insan nazife.Sanki sana ihanet etmiş gibi hissettim.Kokunu ben ölene kadar ya- tagımızda hissederek uyudum biliyormusun? - Ya benim elimden tutup bu tarafa çeken çocuk kimdi tanıyamadım. - Hatırlıyormusun bana bir hikaye anlatmıştın.Hanım bugün eve gelirken biraz perişan bir çocuk gördüm.Vit- rinde baklavalara bakıyordu dedin.Bende başını okşadım gel küçük benimde canım istedi beraber girip yiyelim şu baklavaları demişsin ve yedirmişsin.İşte o çocuk tu o. Çocuk yetimmiş ve bir süre sonra trafik kazasındaölmüş. İşte o çocuk seni cennete çekti aldı. - Evet ya hatırladım.Allahım nereden nereye.Hangi sebepten nereler nasip oldu. - Hadi gel uzaktan gelen müzik sesini duyuyormusun Ahmet.Hayattaki gibi dans edelim.Ne güzel dans ederdik. - Yapma nazife bu yaşlı halimle olacak şey mi? - Ben bu anı yıllardır bekliyorum burda biliyormusun? - Nazifeee.... - Çok ciddiyim.Sen hala benim keral erkeğimsin. - Üstümüze güldüreceksin görenleri... - Umurumda değil hadi... Nazife hanım ahmet beyin yorgun ellerini tuttu ve ayaga kaldırdı.Genç kadınla yaşlı adam cennetin has bahçelerinde kaldıkları yerden aşklarına devam ediyor- lardı.Onların aşkları sonsuzluga uzanıyordu.... BİTTİ... Not:Sevgili arkadaşlar bu öykü eşimin seyrettiği bir filmin anlattıgı konu özetidir.Yabancı bir film. hoşuma gitti size öykü olarak aktarmak istedim..
Ahmet beyin hayatı bu şekilde sürüp gidiyordu.Hayatı böyle yalnız yaşamakta varmış diye düşünüyordu bazen.Bu dünyanın kahrı böylede çekilecek diye düşü- nüyordu Ahmet bey. Münevver hanımla artık bir gelecek düşünmekten tamamen vazgeçmişti. Ona bunu söyleyemedi ama hissettirmeye çalıştı.Daha az davet eder oldu.Ama Münevver hanımda aksine sık sık çagırmalara başladı.Yaptıgı böreklerden poga- çalardan Ahmet beye taddırmadan rahat edemiyordu.Güzel bir komşuluk zemininde tutmak istiyordu Ahmet bey.Sessizce bu zemine tekrar dönmek gerekiyordu.Bu ne- denle ogluna ve kızına sık sık gitmelere başlamıştı.Ortam sogusun diye. Aradan uzun yıllar geçti,Ahmet bey,Nazife hanımsız yirminci yılını doldurmuştu. Yaşlanmıştı.Ama hep ilk günkü gibi sevgili karısını seviyor o yaşıyormuş gibi dav- ranıyordu.Belkide onu birazda hayatta tutan bu şekilde düşünüyor olabilmesiydi. Oglu ve kızı onu daha çok yanlarına götürüyorlar,yalnız kalmamasına özen gösteriyorlardı ama o bunu pekde fazla istemiyordu.Fırsatını buldukca evine ge- liyordu.Sanki sevgili eşi Naqzife hanımla yatıyordu yatagında.Çocuklarda kaldı- gında ise bu hissi duyamıyor rahatsız oluyordu.Evde dolsşırken sanki nazifede onu takip ediyordu.Ahmetçigim diye sesleniyordu. Birgün Ahmet beyin kapısı hiç açılmadı.İçeriden hiç sesler gelmiyordu.Münevver hanım kapıyı çok vurmuştu açan olmadı.Biliyordu evde olmalıydı.Akşam evdeydi dedi kendi kendine.Evine gitti Ahmetbeyin oglunu aradı. Oglu bir solukta gelmişti Ahmet beyin.Anahtarıyla kapıyı açtı ve içeri girdiler Münevver hanımla.Ahmet bey yatagında huzur içinede sonsuz uykusuna dalmıştı. Hareket etmiyordu,uyanmıyordu tüm çabalara rağmen.O çok sevdiği karısı Nazife henımın yanına gitmişti...
Salim beyin cenaze işleriyle bizzat ilgilendi. Merasimden sonra aile büyüğümüş gibi taziyele- ri Salim beyin oglu ve kızıyla kabul etti.Münev- ver hanım ve çocukları buna müteşekkir kalmış- lardı.Bir hafta gelen giden olmuştu.Oglu Münev- ver hanımı götürmek istiyordu.Ahmet bey de bu fikrin güzel olacagını ve toparlanması için gerekli oldugunu söylemişti.Artık Ahmet beyin karşısındaki kapı da kilitlenmişti. Bu olay Ahmet beyi etkilemişti.Salim bey iyi bir arkadaştı onun için.Ama artık yoktu.Hayatı devam ediyordu.Ölümler ona çok soguk geliyordu. Nazife hanımı hiç unutamıyordu.Bazı geceler onu rüyasında görüyordu ve orada mutlu oldu- guna inanıyordu Ahmet bey.Çünkü ruyalarında hiç kötü görmemişti Nazife hanımı.Hep tebessüm ediyordu.Birgün ruyasında Nazife hanım ona yalnız kalmamasını evlenmesini söylemişti.Bunu yapamam demişti Ahmet bey.Ben senin yerine kimseyi koyamam.Ben idare ediyorum,merak etme demişti Ahmet bey. Aradan iki ay geçmişti ki komşusu Münevver hanım evine dönmüştü.Bir ay oglunda bir ay da kıznda kalmıştı.Münevver hanımla hoşgeldin kahvelerini yudumlarlarken olmuyor Ahmet bey. Yapamıyorum gelin yanında ve damat yanında. Ben evimi özledim.Artık hayatım böyle geçecek. Alınyazısı,kader dyeceğiz senin yaptıgın gibi evimizde oturacagız yapacak birşey yok.Oglan çok ısrar etti gitme diye ama,işe gidiyorlar ak- şam yorgun argın geliyorlar,kendilerine göre bir düzenleri var.Mutfaga girip bişeyler yapmaya calışıyorum,evi toparlıyorum ama herkezin dü- zeni kendisine göre. Bende öyle oglana gidiyorum arada ama fazla kalamıyorum.Yabancı geliyor oralar.Boguldugu- mu hissediyorum,dönüp geliyorum.Kız dersen aynı seninkiler gibi.İkiside çalışıyor,akşama kadar patlıyorum,kimseleri tanımıyorum iki çift laf edecek birileri yok anlayacagınız.Artık alıştım ben.Hiçbirşey problem olmuyor. Bazen Ahmet bey kahvaltı ve yemeklerde Münevver hanımda oluyor,bazende Münevver ha- nım Ahmet beye geliyordu.Bir akşam çok sıkın- tılı geçiyordu Ahmet bey için.Yedikleri gaz yap- mış ve uykusu tutmuyordu.Uykuya sabaha karşı geçebildi ve Nazife hanım ruyasına geldi.Bak Ahmet Münevverle evlen.Birbirinize destek olur- sunuz dedi.Sıkıntıyla uyandı bir su içti ve ken- disine gelmeye çalıştı.Daha sabah olmamıştı ve tekrar yatmayı denedi.Uyudu zor da olsa. Ahmet bey sevgili eşinin bu önerisini düşün- meye başladı.Münevver hanımı sabahları kahval- tıya daha sık çagırmaya başladı.Daha içten ve samimi konuşmalar oluyordu.Münevver hanımda bunu farketti ve o da daha fazla vakit geçire- bilmek için onunda davetleri sıkaştı.O da daha samimi ve içten davranmaya başlamıştı.Böylece birbirlerine yakınlaşmalarının üzerinden altı ay geçmişti ama Ahmet bey birtürlü konuyu aça- mıyordu.Münevver hanımın beklediğini de hissediyordu.Birgün kahvaltı yaptılar Ahmet beyde.Sofrayı acele topladı ve mutfaktayken Münevver hanım bana bırak ben hallederim dedi. Fakat öyle yakın olmuşlardı ki nefeslerinin sıcak lıgı birbirlerine karışmıştı.Ahmet bey Münevver hanımın nefesinin koktugunu hissetti ve irkildi. Midesi kalkıcaktı neredeyse.Neyse geldi oturdu. Bir zaman sonra kahve yapmıştı Münevver hanım getirdi karşılıklı içtiler.Bu olya sıcak bakan Ah- met beyin kafası allak bullak olmuştu.Gerçi Mü- nevver hanım ondan sekiz yaş küçüktü ve güzel- sayılırdı da.Olumlu bakıyordu da.Anlaşabilecek- lerine emindi.Fakat olmaz diyordu içinden bir ses olmaz.Sen Nazife hanımın sevecenligine ve çiçek gibi kokan bedenine,kokmayan nefesine alışkınsın.Yapamazsın.Nazife hanımın yastıgında başka birinin yatmasına dayanamazsın.Bu fikir- ler günlerca kafasını meşgul etti.Sonunda kara- rını verdi.Olmazdı.Onun yerinde başkasını düşü- nemezdi.Çünkü o karısını çok seviyordu.Onun hatıralarını canlı tutmak evlenmekten daha çok haz veriyordu ona.
Ahmet bey Nazife hanımın yanından bir dakika bile ayrılmıyordu.Koridora çıktığı zamanlarda gözlerinden yaş süzülüyor bunada engel olamıyor- du.Kendisini çok kötü hissediyordu.Ama odaya girdiğinde herşeyi unutmuş,hiçibrşey yokmuş gibi davranmaya da özen gösteriyordu.Nazife hanımdan müsade alıp arada kafeye iniyor,derin düşüncelere dalıyordu.Yalvarıyordu Tanrı sına Eşini kendisine bağışlamasını diliyordu.Ona sağ- lık vermesini,şifa vermesini diliyordu. Ahmet bey bu günlere kadar erkeklerin agla- mayacagına inanan biriydi.Ama erkekler de ağlayabiliyormuş.Buna inanmaya başladı artık. Gözyaşlarına engel olabilmesi asla mümkün ola- mıyordu çünkü.Yirmidört yıl yaşadığı mutluluk- lar ve güzellikler bir bir gözlerinin önünden film şeridi gibi geçiyordu.Onun yokluguna daya- nabileceğini hiç aklının köşesinden bile geçir- meye dayanamıyordu.Yok bu rüya olmalı diye düşünüyordu hep.Bu bir kabus olmalı giordu. İki gün sonra Nazife hanımın ağrıları şiddetlenmişti.Doktorlar çok kuvvetli ağrı kesi- ciler veriyorlardı ve biraz rahatlamasını sağlı- yorlardı.Bu şiddetli agrılı günler beş gün sürdü. Bir sabah Nazife hanım kıpırdamıyordu artık. Ahmet bey Nazife hanımı son yolculuguna sade ve güzel bir törenle ugurlamıştı.Mezarı iki kişilik almıştı.Yanına da kendi yerini hazır- lamıştı. Evin içinde yalnız dolaşmak ahmet beye çok dokunuyordu.Her adımda hatıraları canlanı- yor ve oturup bir güzel aglıyordu.Dayanamıyordu canı kadar sevdiği kadınının yokluguna.Aslında inanamıyordu da bu kadar hızlı bir şekilde onu yalnız bırakarak gitmesine.Hala içinde sanki bir tatile gitmiş gibi bir hisde duyuyordu.Bu duygu onun acısını biraz olsun hafifletiyordu.Gece ya- tagına yatarken onun yastıgının boş olmasına dayanamıyor,kalkıp gidip kanepede yattıgı za- manlar çok oluyordu.Nazife hanımın hiçbir eşya- sının yerini değişmemişti.Hep gelecek diye umut ediyordu.Böyle düşünmek,onu rahatlatıyor- du.Arada isyan ediyor,Tanrım ne vardı bu genç yaşta bizi ayıracak,niye aldın onu benden?Biz birbirimize doyamamıştık daha...diye bağırmak- tan rahatlamış oldugunu düşünüyordu. Nazife hanımsız hayat çok renksiz,çok soluk ve cok çaresizlikti onun için.Her geçen gün onu ne kadar çok sevmiş oldugunu düşünüordu.Sevgisi küllenme yerine her geçen gün tazeleniyor ve içinde büyüyordu.Ahmet bey nazife hanımın yok- luguna dayanamıyordu.Hele o mutluluklarını ve aşklerini büyüterek yaşadıkları yatakda yatamı- yordu.Tek kişilik yatak aldı.Birsüre onda yattı. Birsüre sonra vazgeçti ve yatagına geri döndü. Onun kokusunu hissederek uyumalıydı.Buna alışmalıydı. Aradan bir yıl geçti böylece.Onun ölümünü hiç mi hiç kabullenemiyordu hala.Evinin her işini kendisi yapıyordu.Nazife hanımın hayaliyle sanki yanın- daymış her an gibi yaşamaya çalışıyordu.Komşu- ları zaman zaman ona yardımcı olmak istiyorlar- dı ama o bunu istemiyordu.Sadece bazı akşamlar yemege çagrıldıgında gidiyordu,kırılmasınlar di- ye.Özellikle karşı komşu Salim bey ve eşi Münev- ver hanım Ahmet beyle çok ilgileniyorlardı.Salim bey Ahmet beyin en iyi arkadaşıydı.Münevver hanım da Nazife hanımın en samimi oldugu arka- daşıydı.Münevver hanım da Nazife hanımın za- mansız ölmüne birtürlü alışamıyordu.Hala bir konu açıldıgında onun gözleri de doluyordu. Ahmet bey böylece yalnızlıgının beşinci yılına gelmişti.Artık bu hayata alışmış ama sevgili eşinin yoklugunu hiç unutamamıştı. Bir sabah büyük bir çıglık sesiyla fırladı yata- gından Ahmet bey.Ne oldugunu anlayamadı ilk baştan.Giyindi sesin nereden geldiğini anlamaya çalıştı.Bu ses Münevver hanımın sesiydi.Açtı kapıyı,bir solukta onlara gittiğinde Salim bey in hayata veda ettigini gördü ve birkez daha yıkıldı... =====ARKASI YARIN======
<
